What kind of a relationship we ought to have with the Holy Spirit?

Brother Edward continues a series on the Holy Spirit and what kind or relationship we should have.

Worship:

Message:

Main Biblical text

The sermon centers on Ezekiel 37:1–10, the vision of the Valley of Dry Bones. Brother Edward highlights that the bones were “very dry,” representing a state of total hopelessness and spiritual death. Through the Holy Spirit—the “Spirit of Power”—the dead are brought to life. The process involves two stages: the structural restoration (bones, tendons, and flesh coming together) and the vital restoration (the breath of the Spirit entering the bodies). This passage serves as a metaphor for the restoration of the people of Israel and the modern believer.

Congregation response

Brother Edward challenges the congregation to move beyond a stagnant or declining spiritual life. He identifies four types of Christian walks:
Stagnant: Remaining unchanged for decades.
Rollercoaster: Unstable, fluctuating between highs and lows.
Downward: Starting in the Spirit but finishing in the flesh.
Upward: A gentle, daily progression toward Christ-likeness.

Action Points:

• Self-Examination: Before communion, participants are urged to identify specific character traits, habits, or mindsets that require transformation.
• Active Cooperation: Just as Ezekiel had to prophesy and obey for the miracle to occur, believers must “correct their relationship” with the Holy Spirit to receive His power.
• Repentance: Specifically for those who, like the Church of Ephesus, have lost their “first love” for Christ.

Translation into Armenian

Հիմնական աստվածաշնչյան տեքստը

Քարոզի կենտրոնում Եզեկիել 37:1-10-ն է՝ չորացած ոսկորների հովտի տեսիլքը: Քարոզիչը շեշտում է, որ ոսկորները «խիստ չորացած» էին, ինչը խորհրդանշում է բացարձակ հուսահատություն և հոգևոր մահ: Սուրբ Հոգու՝ «Զորության Հոգու» միջոցով մեռելները կենդանանում են: Այս գործընթացը ներառում է երկու փուլ՝ կառուցվածքային վերականգնում (ոսկորների, ջիղերի և մսի միավորում) և կենսական վերականգնում (Հոգու շնչի մուտքը մարմինների մեջ): Այս հատվածը ծառայում է որպես Իսրայելի ժողովրդի և ժամանակակից հավատացյալի վերականգնման խորհրդանիշ:

Ժողովրդի արձագանքը

Քարոզիչը մարտահրավեր է նետում ժողովրդին՝ դուրս գալ լճացած կամ նահանջող հոգևոր կյանքից: Նա մատնանշում է քրիստոնեական ընթացքի չորս տեսակ.
Լճացած. Տասնամյակներ շարունակ մնալ անփոփոխ:
Անկայուն. Անընդհատ տատանումներ վերելքների և վայրէջքների միջև:
Նահանջող. Հոգով սկսել, բայց մարմնով վերջացնել:
Աճող. Ամենօրյա քայլ առ քայլ նմանություն Քրիստոսին:

Գործնական քայլեր.

• Ինքնաքննություն. Հաղորդությունից առաջ հավատացյալները պետք է գտնեն այն բնավորության գծերը կամ մտածելակերպը, որոնք փոփոխության կարիք ունեն:
• Գործուն հնազանդություն. Ինչպես Եզեկիելը պետք է մարգարեանար և հնազանդվեր հրաշքի համար, այնպես էլ հավատացյալները պետք է «ճշտեն իրենց հարաբերությունը» Սուրբ Հոգու հետ:
• Ապաշխարություն. Հատկապես նրանց համար, ովքեր Եփեսոսի եկեղեցու նման կորցրել են իրենց «առաջին սերը»: