Babgen shares a message on life and love from the book of Acts.

Message:

The sermon centers on Acts 3:11-26, recounting the aftermath of the healing of a man lame from birth at the “Beautiful Gate” of the Temple.

Key Points:

• The Author of Life: The preacher emphasizes that while the crowd focused on the miracle, Peter redirected them to the source: Jesus Christ, whom he calls the “Author of Life.”
• The Paradox of Rejection: Peter confronts the congregation with the irony that they disowned the “Holy and Righteous One” and chose a murderer (Barabbas) instead, effectively killing the one who gives life.
• Divine Vindication: Despite his death, God raised Jesus from the dead, proving His authority. The healing of the lame man was not by the apostles’ power but through faith in Jesus’ name.
• Prophetic Fulfillment: The preacher notes that these events fulfilled what God foretold through all the prophets, including Moses’ promise of a prophet whom the people must heed.

Brother Babgen presents a dual challenge to the congregation:

• Repentance and Refreshing: The primary call is to “Repent and turn to God.” The preacher explains that repentance leads to two results: the wiping out of sins and the arrival of “times of refreshing” from the Lord.
• Personal Accountability: The congregation is reminded that even if they were not physically present at the crucifixion, their lifestyle and sins can “crucify Him” anew.
• Confession: Drawing from 1 John 1:9, the preacher urges the congregation to fulfill their part by confessing their sins, trusting that God is faithful and just to cleanse them.
• Restoration of Life: The ultimate goal is for the “quality of life” found in Jesus to be renewed within each believer through the Holy Spirit.

Translation into Armenian

Հիմնական աստվածաշնչյան տեքստը
Քարոզի կենտրոնում Գործք Առաքելոց 3:11-26 հատվածն է, որը պատմում է Տաճարի «Գեղեցիկ» կոչվող դռան մոտ ի ծնե կաղ մարդու բժշկության հաջորդող դեպքերի մասին: Պետրոսը ժողովրդին բացատրում է, որ բժշկությունը տեղի է ունեցել ոչ թե իրենց զորությամբ, այլ Հիսուս Քրիստոսի՝ «Կյանքի Առաջնորդի» հանդեպ հավատքով, որին նրանք մատնեցին, բայց Աստված հարություն տվեց:

Եկեղեցու արձագանքը
Պետրոսի պատգամը շնորհքի և ապաշխարության կոչ է: Ժողովրդին հորդորվում է զղջալ և ետ դառնալ դեպի Աստված, որպեսզի նրանց մեղքերը ջնջվեն և Տիրոջից հանգստության ժամանակներ գան: Քարոզիչը շեշտում է, որ մենք պետք է խոստովանենք մեր մեղքերը (Ա Հովհաննես 1:9), որպեսզի Քրիստոսի կյանքը նորոգվի մեր մեջ:

Համառոտագիր
Քարոզը քննարկում է Հիսուսին որպես «Կյանքի Առաջնորդ»՝ հիմնվելով Գործք 3-ի վրա: Այն հակադրում է աշխարհիկ «գեղեցկությունը» Քրիստոսի տված հոգևոր բժշկության հետ՝ կոչ անելով անկեղծ ապաշխարության՝ Աստծո ներումն ու թարմությունը ստանալու համար: