What ever is not from faith is sin, Romans 14

2 Cor 8:5-7

Worship: MP3

 

Message: MP3

The sermon centers on Romans 14:23: “Whatever is not from faith is sin.” Brother Edward emphasizes that faith is the essential foundation for pleasing God, while unbelief is a significant sin that causes “distress” to the Divine. Faith is defined as trust, comparable to the vital trust required within a family or marriage.

Brother Edward identifies three primary obstacles to faith:
Reliance on Sight (Appearance): Based on 2 Corinthians 5:7, believers must walk by faith, not by sight. Faith does not require physical evidence to accept reality.
Reliance on Deceptive Feelings: Feelings are unstable and prone to change. True faith stands on the reality of God’s Word regardless of emotional state.
Reliance on Human Logic: Based on Proverbs 3:5, believers are commanded to trust the Lord with all their heart and not lean on their own understanding. God’s ways are higher than human thoughts (Isaiah 55:9).

The congregation is challenged to stop limiting God by their physical senses, emotional moods, or intellectual boundaries. Brother Edward calls for a “healing of faith” where the Word of God becomes the sole foundation.

Action Points:

• Reject Sensory Limitation: Do not wait to “see” a miracle before believing it is possible.
• Disregard Fluctuating Emotions: Stand on the truth of your identity in Christ (e.g., as a child of God) even when you do not “feel” spiritual or worthy.
• Surrender Logic: Accept that God can do “immeasurably more” than what can be thought or prayed for (Ephesians 3:20).
• Self-Examination: Before participating in Communion, members are urged to examine their hearts, confess sins, and repent of areas where they have grieved the Holy Spirit or been disobedient.

Translation into Armenian

Հիմնական աստվածաշնչյան տեքստը

Քարոզի հիմքում ընկած է Հռոմեացիս 14:23 համարը. «Ամեն ինչ, որ հավատքից չէ, մեղք է»: Քարոզիչը շեշտում է, որ հավատքը Աստծուն հաճեցնելու անհրաժեշտ հիմքն է, մինչդեռ անհավատությունը մեծ մեղք է: Հավատքը սահմանվում է որպես վստահություն:

Նա մատնանշում է հավատքին խանգարող երեք հիմնական բաներ.
Հենվել երևույթի վրա. Ըստ 2 Կորնթացիս 5:7-ի, մենք պետք է հավատքով վարվենք, այլ ոչ թե երևույթով:
Հենվել խաբուստիկ զգացմունքների վրա. Զգացմունքները փոփոխական են, բայց Աստծո խոսքի իրականությունը մնում է անփոփոխ:
Հենվել սեփական տրամաբանության վրա. Ըստ Առակաց 3:5-ի, պետք է վստահել Տիրոջը և չհենվել սեփական խելքի վրա, քանի որ Աստծո մտքերը բարձր են մեր մտքերից (Եսայիա 55:9):

Եկեղեցու արձագանքը

Ժողովրդին կոչ է արվում չսահմանափակել Աստծուն զգայարաններով կամ տրամաբանությամբ: Քարոզիչը հորդորում է հավատքի բժշկություն ունենալ, որտեղ Աստծո Խոսքը դառնում է միակ հիմքը:

Գործնական քայլեր.

• Մի՛ սպասեք տեսնելուն՝ հավատալու համար:
• Մի՛ վստահեք ձեր զգացմունքներին, այլ կանգնեք ճշմարտության վրա:
• Թույլ տվեք Աստծուն անել ավելին, քան մենք կարող ենք մտածել կամ խնդրել (Եփեսացիս 3:20):
• Քննեք ձեր անձը և ապաշխարեք մեղքերից Հաղորդությանը մասնակցելուց առաջ:

Համառոտագիր

Քարոզը հորդորում է հավատացյալներին իրենց կյանքը կառուցել Աստծո անսասան Խոսքի վրա, այլ ոչ թե երևույթների, զգացմունքների կամ տրամաբանության: Աստծո զորությունը գործում է մեր տրամադրությունից և հասկացողությունից վեր: