Tom Hawksley shares a message on the episode of Jesus at the temple. Sometimes we get into a routine and we expect God to be with us, but are we really making time for God in our busy lives.

Luke 2:41–52
The sermon examines the account of the twelve-year-old Jesus staying behind in the Jerusalem temple after the Passover feast. While his parents, Mary and Joseph, traveled a full day toward Nazareth assuming he was in their company, Jesus remained in “His Father’s house.” The text highlights the three-day search that ensued and the eventual reunion where Jesus questions why they were searching for Him, asserting His necessity to be in the temple.

Brother Tom challenges the congregation to distinguish between “real nightmares” (such as the Holocaust or the Armenian Genocide) and “unnecessary nightmares” created by a lack of faith or spiritual routine.

Action Points:

• Audit Your Routine: Recognise when your walk with God has become a mere “custom” or “habit” (like the annual trip to Jerusalem) rather than a dynamic relationship.
• Relinquish Control: Stop assuming Jesus must follow your business plans, travel schedules, or “Nazareth” routines. Be prepared for the “unexpected” ways He may lead.
• Return to the Temple: If you feel you have “lost” Jesus in the busyness of life, return to the place of sacrifice and the “Father’s house.”
• Trust the “Third Day”: Maintain faith that for every nightmare, there is a “third day” of resurrection and resolution.

Translation into Armenian

Հիմնական աստվածաշնչյան տեքստը
Ղուկաս 2:41–52
Քարոզը քննում է տասներկու տարեկան Հիսուսի պատմությունը, երբ նա Զատկի տոնից հետո մնում է Երուսաղեմի տաճարում: Մինչ նրա ծնողները՝ Մարիամն ու Հովսեփը, մի ամբողջ օր ճանապարհ են գնում դեպի Նազարեթ՝ կարծելով, թե նա իրենց հետ է, Հիսուսը մնում է «Իր Հոր տանը»: Տեքստը շեշտում է երեք օր տևած որոնումները և վերջնական հանդիպումը, որտեղ Հիսուսը հարցնում է, թե ինչու էին իրեն որոնում՝ հաստատելով Իր տաճարում լինելու անհրաժեշտությունը:

Ժողովրդի արձագանքը
Քարոզիչը մարտահրավեր է նետում ժողովրդին տարբերակել «իրական մղձավանջները» (ինչպիսիք են Հոլոքոստը կամ Հայոց ցեղասպանությունը) «ավելորդ մղձավանջներից», որոնք առաջանում են հավատքի պակասից կամ հոգևոր սովորույթներից:

Գործնական քայլեր:

• Վերանայեք ձեր սովորությունները: Գիտակցեք, երբ Աստծո հետ ձեր քայլվածքը դարձել է պարզապես «սովորություն» կամ «ավանդույթ»:
• Հրաժարվեք վերահսկողությունից: Դադարեք ենթադրել, որ Հիսուսը պետք է հետևի ձեր գործնական ծրագրերին կամ «նազարեթյան» առօրյային:
• Վերադարձեք տաճար: Եթե զգում եք, որ «կորցրել եք» Հիսուսին կյանքի եռուզեռում, վերադարձեք զոհաբերության վայր և «Հոր տուն»:
• Վստահեք «երրորդ օրվան»: Հավատացեք, որ յուրաքանչյուր մղձավանջի համար կա հարության և լուծման «երրորդ օր»: