Christ came in to Jerusalem not as a conquering King of an earthly Kingdom but humbly as a King of a heavenly kingdom in thre process overcoming sin, having victory over the world and all satanic powers, Jesus is the only King that was resurrected and is eternally alive. Jesus invites us to be part of his heavenly kingdom by letting him reign in our lives.

Message:

Child dedication:

The sermon focuses on the triumphal entry of Jesus into Jerusalem (Palm Sunday). Brother Edward identifies Jesus as the “Prince of Peace,” a title prophesied 700 years before His birth. Key distinctions of His kingdom include:

• Peace vs. War: Unlike worldly kings who ride horses (symbols of warfare), Jesus entered on a donkey, signaling a message of reconciliation and humility.
• Power over Five Realms: His authority is not weak; He demonstrated victory over sin, the world (difficulties), nature (calming storms), demonic powers, and ultimately death through His resurrection.
• Righteousness: His rule is defined by justice. While human injustice exists, the King acts as a protector and will execute perfect judgment in eternity.
• Eternity: Contrasted with Alexander the Great—who died and could take nothing with him—Jesus’s kingdom has no beginning or end.

Brother Edward challenges the congregation to adopt a specific stance toward this King:

Practical Sovereignty: Give the “steering wheel” of life to Him, allowing Him to be the central authority.
Reverent Worship: Approach Him with the same respect as the Magi or those who laid their cloaks on the road.
Joyful Prayer: Shift from “mourning and groaning” to smiling and rejoicing during prayer. The preacher cites a specific congregant who laughs with joy during prayer by “forgetting self and remembering God.”
Evangelism: Based on Psalm 96:10, believers are instructed to tell those among the “nations” (unbelievers) that the Lord reigns.

Translation into Armenian

Հիմնական Աստվածաշնչյան տեքստը

Քարոզը կենտրոնանում է Հիսուսի Երուսաղեմ հաղթական մուտքի վրա (Ծաղկազարդ): Քարոզիչը Հիսուսին ներկայացնում է որպես «Խաղաղության Իշխան», տիտղոս, որը մարգարեացվել էր Նրա ծննդից 700 տարի առաջ: Նրա թագավորության հիմնական հատկանիշներն են.

• Խաղաղություն ընդդեմ պատերազմի. Ի տարբերություն երկրային թագավորների, ովքեր հեծնում էին ձիեր (պատերազմի խորհրդանիշ), Հիսուսը մտավ էշի վրա՝ նշանավորելով հաշտության և խոնարհության պատգամը:
• Զորություն հինգ ոլորտների վրա. Նրա իշխանությունը տկար չէ. Նա հաղթանակ տարավ մեղքի, աշխարհի (դժվարությունների), բնության (փոթորիկների հանդարտեցում), դևերի և, ի վերջո, մահվան նկատմամբ՝ Իր հարությամբ:
• Արդարություն. Նրա թագավորությունը սահմանվում է արդարությամբ: Մինչ մարդկային անարդարությունը գոյություն ունի, Թագավորը հանդես է գալիս որպես պաշտպան և կատարյալ դատաստան կիրականացնի հավիտենության մեջ:
• Հավիտենականություն. Ի հակադրություն Ալեքսանդր Մակեդոնացու, ով մահացավ և ոչինչ չկարողացավ տանել իր հետ, Հիսուսի թագավորությունը չունի սկիզբ և վերջ:

Ժողովրդի արձագանքը

Քարոզիչը հորդորում է ժողովրդին որդեգրել որոշակի դիրքորոշում այս Թագավորի հանդեպ.

Գործնական թագավորություն. Կյանքի ղեկը հանձնել Նրան՝ թույլ տալով, որ Նա լինի կենտրոնական իշխանությունը:
Հարգալից երկրպագություն. Մոտենալ Նրան նույն հարգանքով, ինչպես մոգերը կամ նրանք, ովքեր իրենց հանդերձները փռեցին ճանապարհին:
Ուրախ աղոթք. Անցում կատարել «տխուր և հառաչող» աղոթքից դեպի ժպտերես և ցնծությամբ լի հաղորդակցություն: Քարոզիչը բերում է մի հավատացյալի օրինակը, ով աղոթքի ժամանակ ուրախությունից ծիծաղում է՝ «մոռանալով իրեն և հիշելով Աստծուն»:
Ավետարանչություն. Հիմնվելով Սաղմոս 96:10-ի վրա՝ հավատացյալներին հանձնարարվում է հեթանոսների (չհավատացողների) մեջ ասել, որ Տերն է թագավորում: